L
    Kennisbank
    Stel een algemene vraag aan de commissie

    Navigatie in het document kan op de volgende manieren geschieden:


    • Door in het linker deelvenster door te klikken van hoofdonderwerp naar subonderwerpen, totdat het gewenste subonderwerp is bereikt.

    • Door het invoeren van een zoekterm.

    • Door binnen een eenmaal geopend artikel door te klikken op hyperlinks in de tekst.

     

    Het handboek is ingedeeld in een vijftal hoofdonderwerpen:


    • In ‘Introductie’ worden definities en terminologie vastgelegd, wordt ingegaan op de geometrie van tunnels voor verschillende doeleinden en worden bouwmethoden beschreven.

    • In ‘Ontwerpaspecten’ worden allereerst de algemene eisen en beoordelingscriteria omschreven en wordt onderscheid gemaakt tussen de ontwerpaspecten voor de uitvoering en de uiteindelijk te bouwen constructie. Hierbij komen zowel aspecten waarmee rekening moet worden gehouden, als ontwerpmethoden aan bod.

    • In ‘Ontwerpaspecten Definitieve constructie’ en ‘Ontwerpaspecten Uitvoering’ komen de best practices aan bod, waarbij voor zover mogelijk onderscheid is gemaakt tussen tijdelijke en permanente constructies. Met tijdelijke constructies wordt hier vooral verwezen naar constructies die spelen in de bouwfase, dus onder dit hoofdonderwerp zijn de verschillende uitvoeringsprincipes ook uitgebreid terug te vinden.

    • In ‘Uitvoering’ tenslotte worden het uitvoeringsproces en verschillende uitvoeringsmethoden beschreven.

    Tunnel en Tunnelconstructie

    Print ook alle onderliggende artikelen
    Zwart-wit
    print
    Via onderstaand formulier kunt u opmerkingen plaatsen over dit artikel.








    In de Richtlijn Ontwerp Kunstwerken [27] is een definitie van het begrip tunnel opgenomen die betrekking heeft op wegtunnels. Als deze definitie wordt uitgebreid tot railtunnels ontstaat de volgende omschrijving:

     

    'Een tunnel is een civiel-technische constructie die onderdeel is van een weg of railverbinding bij kruising met een andere weg, spoorweg, waterweg of een terreinverdieping, waarbij grond en/of (grond)water moet worden gekeerd en/of een overdekt gedeelte van meer dan 80 m ontstaat voor de onderdoorgaande weg of railverbinding.'

     

    Opgemerkt wordt dat de lengte van 80 m in de ROK arbitrair is gekozen. Vermoedelijk komt deze grens voort uit het criterium voor het al dan niet moeten maken van een afweging op basis van: [LIT]  'Beslismodel brandbare stoffen door tunnels of via omleidingen' van TNO uit 1986.  Bij een maximale gesloten lengte van 80 m draagt het risico door het transport van gevaarlijke stoffen namelijk slechts marginaal bij aan het groepsrisico voor overige weggebruikers.

     

    Aan een tunnel waarvan het langst omsloten gedeelte langer is dan 250 m worden aanvullende eisen gesteld (bron: Wet Aanvullende Regels Veiligheid Wegtunnels [88]). Voor Rijkswegtunnels zijn deze regels nader gespecificeerd en aangevuld in de Landelijke Standaard RWS Tunnelsysteem [90]. Voor spoortunnels wordt verwezen naar de OVS 00030 richtlijnen.

     

    Met het begrip ‘tunnelconstructie’ wordt in dit handboek het geheel van tunnel en toeritten bedoeld.

     

    Het handboek is van toepassing op de volgende typen, naar vorm ingedeelde constructies:

    • gesloten constructies, langer dan 250 m;

    • gesloten constructies, korter dan 250 m;

    • gedeeltelijk gesloten constructies;

    • open bakconstructies, zijwaarts gesloten (aan de bovenzijde open)  constructies voor tunneltoeritten en verdiepte wegen.

     

    Op basis van indeling naar bouwwijze komen in Nederland de volgende typen tunnels voor:

    • landtunnels

    • cut and cover tunnels

    • afzinktunnels

    • boortunnels

    De eerstgenoemde 3 categorieën worden in dit handboek afgedekt; boortunnels (vooralsnog) niet.

     

    Voor de bouw van een cut and cover tunnels en toeritten bestaan verschillende uitvoeringsvarianten. De volgende worden in dit handboek behandeld (zie voor een beschrijving met toelichting Uitvoeringsprincipes):

    • bouwkuip met bemaling;
    • bouwkuip met onderwaterbeton;

    • bouwkuip met een natuurlijke of kunstmatig aangebrachte waterremmende laag;

    • polderconstructie met behulp van folie in een bouwkuip of met taluds;

    • polderconstructie met cement-bentonietwanden met taluds;

     

    In het handboek zijn ook de bij het ontwerp van een constructie behorende beschouwing van de uitvoeringsaspecten en tijdelijke constructies meegenomen. Voor zover die essentieel zijn voor de veilige maakbaarheid van de constructie dienen deze een integraal onderdeel van het ontwerp te zijn. De gangbare uitzondering hierop is de bekistingsconstructie, die in het algemeen geen direct onderdeel uitmaakt van het civiele ontwerpproces. De reden hiervoor is dat het ontwerp van een bekisting meestal zonder directe afhankelijkheid van de gekozen constructievariant ontworpen en gemaakt kan worden, waardoor het ontwerp van de bekisting doorgaans geen knelpunt vormt.

     

     

    0 reacties | Reactie plaatsen